Oud-ns-amersfoort.jouwweb.nl
Home » Conducteurs

                                                                Mcn Oner Hamarcu, Mcn Jaap Vastenburg, Hc Wiebe Tolsma en Hc Aad van der Bor

                                                                 Wiebe Tolsma Hoofdconducteur van 1992 tot 2015       

Wiebe Tolsma: In 2012 maakte ik deel uit van het team service Heroes tijdens de Olympische Spelen te Londen.
Ik heb daar met een geselecteerd team van 50 NS personeelsleden uit het gehele land gewerkt ( service verlening). Dit omdat de NS daar dochterondernemingen heeft o.a. Abellio (deel van het stadsvervoer in Londen) en een treinmaatschappij “Greater Anglia.” en ook een van de hoofdsponsoren was van de Olympische spelen. Ik heb daar o.a. gewerkt op vliegveld Stansted, Southend, de haven van Harwich, op de NS shuttle bus van metrostation Wood Green naar het Holland Heineken Huis en bij de reisinfobalie in het Holland Heineken Huis. Ook waren er 500 OV fietsen naar de oranje camping verscheept voor de verhuur. Middelste foto met Ellen Broen ook uit Amersfoort.

Beelden van mijn laatste rit: Handruk van een dankbare reiziger en van mijn zoon te Leeuwarden met mijn vroegere mentor HC Hans Leijssenaar.

Met Ron Zoethout Mcn van mijn laatste rit Zwolle- Leeuwarden. De Amso (ass. manager S & O) Frans Sonders knipt mijn stropdas af.

 

 

Koning Ekow Anthony Sey overleden.

Hij heeft eerst gewerkt bij de Wagon Lits en verkocht koffie en gevulde koeken met een big smile en kon met zijn vriendelijke uitstraling alles verkopen wat hij in zijn wagentje had. Na de opheffing van de Wagon Lits kwam hij bij de NS werken en werd treinsurveillant, een soort hulpconducteur.

Een zeer vriendelijke en behulpzame man.

Hij heeft de 70 jaar net niet gehaald.    Wiebe Tolsma

 

Zijn roepnaam was Ekow (‘donderdag’) naar de dag waarop hij geboren werd. 

Maar eigenlijk heet hij Anthony.

 

UIT DE "ALANDSBEKER" WIJKBLAD VAN ALANDSBEEK LEUSDEN

 

Hij woonde aan de Goudplevier in Leusden met zicht op de dijk. Dagelijks liep hij door de wijk op weg naar Jacco’s of de Hamershof. Aan zijn hand een tas en iedereen die hij tegenkwam  groette

hij vriendelijk.

Koning Ekow

Ekow werd in 1949 geboren in Cape Coast, een grote stad aan de Golf van Guinee in het

zuiden van Ghana. Zijn vader en moeder kregen 10 kinderen en Ekow werd geboren als

derde zoon in de rij. Eerder heeft hij wel eens verteld dat hij ‘koning’ is in Ghana. Hij is

stamhoofd van de Dagamba-stam voor de regio Cape Coast. In deze uitgestrekte regio 

behoren duizenden mensen tot zijn stam. In 1991 stierf zijn vader op 116-jarige leeftijd.

Ekow woonde toen al in Nederland maar vertrok direct naar zijn geboorteland om de

begrafenis te gaan regelen. Binnen de Dagamba-cultuur is elke begrafenis een grote

happening. Zeker wanneer het de koning betreft. 

Het koningschap ging automatisch over op de oudste zoon. Maar al in 1996 overleed deze,

kort na de tweede zoon. Vanaf dat moment was Ekow de nieuwe koning. 

 

Koning Ekow met zwaard in de hand,

geflankeerd door twee stamleden

(de linker met geweer).

Onderwijs

Ekow zijn ouders waren analfabeet. Zij hebben ervoor gezorgd dat wij naar school konden’. Vanaf 6-jarige leeftijd volgt

Ekow Engelstalig onderwijs. Na zijn middelbare school besluit hij katholiek priester te willen worden en start zijn studie

aan het seminarium in Cape Coast. Na een conflict met de Aardsbisschop wordt deze opleiding echter opgeheven. De priester die

zijn grote voorbeeld was gaat na alle commotie over naar de Anglicaanse kerk. Hij verzet zijn bakens en volgt aan de universiteit van Cape  Coast een nogal exacte studie. Twintig jaar lang werkt hij vervolgens als wetenschappelijk medewerker aan deze universiteit.

En zo leerde hij ook Reinke kennen In 1971 kwam Reinke voor haar doctoraal - stage naar Ghana. Ze werkte mee aan een

sociologisch onderzoek dat werd gedaan vanuit de universiteit van Leiden. 

Als tolk en mede-onderzoeker assisteerde Ekow haar daarbij. De daarop volgende jaren bleven ze contact houden. 

Nadat Reinke in 1982 weduwe was geworden werd het contact intensiever. In 1989 ‘nam ze me mee naar Nederland’ vertelde hij.

In Nederland begon het inburgeren. Ekow volgde een inburgeringscursus en oriënteerde zich op verschillende banen.

Zo liep hij stage in de Lisidunahof, een verzorgingshuis in Leusden. Uiteindelijk werkte hij 20 jaar bij de NS.

Koning Ekow

Ekow ging gewoonlijk elk jaar terug naar zijn vaderland om zijn rol als koning te vervullen, huwelijken te sluiten en op te

treden bij conflicten. Gelukkig had hij in Ghana assistenten die veel praktische zaken in zijn naam konden regelen. Via de telefoon en

mail gaf hij instructies. Door ziekte van zijn schoonmoeder en vrouw heeft hij sinds 2012 niet meer naar Ghana kunnen reizen. Ghana,

dat land waar hij uren over kan vertellen.

 

Bron: Alandsbeker Fleur de Velde Harsenhorst | mei 2017

Hieronder beelden van de uitvaartdienst. Veel oud-collega's waren aanwezig.

 

HC Stuiver dacht in Amsterdam Watergraafsmeer een stukje mee te rijden met een optrekkende goederentrein doch het was een vertrekkende trein. Hij zat op een buffer. Het was winter. Koud. En hoe hard hij ook schreeuwde bij posten en stations, hij werd pas in Apeldoorn uit zijn benarde positie bevrijd. Sindsdien was zijn bijnaam "de bufferconducteur". 

Conducteurswagen een DG. Goederentreinen vervoerden een conducteur, die zorgde voor de documenten, treinrapport enz. De wagen was voorzien van een kolenkachel, aanmaakhoutjes, kolen, een schrijftafel en een wc.