Home » Conducteurs

Wiebe Tolsma Hoofdconducteur van 1992 tot 2015      Mcn Oner Hamarcu, Mcn Jaap Vastenburg, Hc Wiebe Tolsma en Hc Aad van der Bor

                                                                 Wiebe Tolsma Hoofdconducteur van 1992 tot 2015       

Wiebe Tolsma: In 2012 maakte ik deel uit van het team service Heroes tijdens de Olympische Spelen te Londen.
Ik heb daar met een geselecteerd team van 50 NS personeelsleden uit het gehele land gewerkt ( service verlening). Dit omdat de NS daar dochterondernemingen heeft o.a. Abellio (deel van het stadsvervoer in Londen) en een treinmaatschappij “Greater Anglia.” en ook een van de hoofdsponsoren was van de Olympische spelen. Ik heb daar o.a. gewerkt op vliegveld Stansted, Southend, de haven van Harwich, op de NS shuttle bus van metrostation Wood Green naar het Holland Heineken Huis en bij de reisinfobalie in het Holland Heineken Huis. Ook waren er 500 OV fietsen naar de oranje camping verscheept voor de verhuur. Middelste foto met Ellen Broen ook uit Amersfoort.

Beelden van mijn laatste rit: Handruk van een dankbare reiziger en van mijn zoon te Leeuwarden met mijn vroegere mentor HC Hans Leijssenaar.

Met Ron Zoethout Mcn van mijn laatste rit Zwolle- Leeuwarden. De Amso (ass. manager S & O) Frans Sonders knipt mijn stropdas af.

 

                                                         Op 22 Maart 2019 overleed Koning Ekow Sey tevens (hulp)conducteur.

Koning Ekow Anthony Sey overleden.

Hij heeft eerst gewerkt bij de Wagon Lits en verkocht koffie en gevulde koeken met een big smile en kon met zijn vriendelijke uitstraling alles verkopen wat hij in zijn wagentje had. Na de opheffing van de Wagon Lits kwam hij bij de NS werken en werd treinsurveillant, een soort hulpconducteur.

Een zeer vriendelijke en behulpzame man.

Hij heeft de 70 jaar net niet gehaald.                          Wiebe Tolsma

 

Zijn roepnaam was Ekow (‘donderdag’) naar de dag waarop hij geboren werd. 

Maar eigenlijk heet hij Anthony.

 

Koning Ekow

Ekow werd in 1949 geboren in Cape Coast, een grote stad aan de Golf van Guinee in het zuiden van Ghana. Zijn vader en moeder kregen 10 kinderen en Ekow werd geboren als derde zoon in de rij.  Hij is stamhoofd van de Dagamba-stam voor de regio Cape Coast. In deze uitgestrekte regio behoren duizenden mensen tot zijn stam. In 1991 stierf zijn vader op 116-jarige leeftijd.

Het koningschap ging automatisch over op de oudste zoon. Maar al in 1996 overleed deze, kort na de tweede zoon. Vanaf dat moment was Ekow de nieuwe koning. 

Hij volgde aan de universiteit van Cape  Coast een nogal exacte studie. Twintig jaar lang werkt hij vervolgens als wetenschappe-lijk medewerker aan deze universiteit. Zo leerde hij Reinke kennen In 1971 kwam Reinke voor haar doctoraalstage naar Ghana. Ze werkte mee aan een sociologisch onderzoek dat werd gedaan vanuit de universiteit van Leiden. 

Als tolk en mede-onderzoeker assisteerde Ekow haar daarbij. De daarop volgende jaren bleven ze contact houden. 

Nadat Reinke in 1982 weduwe was geworden werd het contact intensiever. In 1989 ‘nam ze me mee naar Nederland’ vertelde hij.

Ekow volgde een inburgeringscursus en oriënteerde zich op verschillende banen, maar kwam bij de NS terecht. Twintig jaar.

Ekow ging gewoonlijk elk jaar terug naar zijn vaderland om zijn rol als koning te vervullen, huwelijken te sluiten en op te

treden bij conflicten. Gelukkig had hij in Ghana assistenten die veel praktische zaken in zijn naam konden regelen. Via de telefoon en

mail gaf hij instructies. Door ziekte van zijn schoonmoeder en vrouw heeft hij sinds 2012 niet meer naar Ghana kunnen reizen.

Hieronder beelden van de uitvaartdienst. Veel oud-collega's waren aanwezig.

Foto's gemaakt door mcn Wagelaar 


                   Mossing-Holsteijn


                                         Tijd voor koffie                                                                          De overgang van postkoets naar spoortrein

HC Stuiver dacht in Amsterdam Watergraafsmeer een stukje mee te rijden met een optrekkende goederentrein doch het was een vertrekkende trein. Hij zat op een buffer. Het was winter. Koud. En hoe hard hij ook schreeuwde bij posten en stations, hij werd pas in Apeldoorn uit zijn benarde positie bevrijd. Sindsdien was zijn bijnaam "de bufferconducteur". 

               Plaatsbewijs a.u.b.

Conducteurswagen, een DG. Goederentreinen vervoerden een conducteur, die zorgde voor de documenten, treinrapport enz. De wagen was voorzien van een kolenkachel, aanmaakhoutjes, kolen, een schrijftafel en een wc.

 

Maak een Gratis Website met JouwWeb